T zit erop. Gisteren de 5 km gerend. En de spierpijn vandaag valt reuze mee. Al gaat het trappenlopen niet echt soepel. )

De afgelopen er niet meer voor getraind. Alex moest voor shinsplint naar de fysio en bij mij werden de pijntjes niet minder. Om erger te voorkomen, dacht ik bij mijzelf "Die 5km ga ik wel redden en die pijn daarna zal wel loslopen. Liever dan pas pijn dan nu al".

Dus gisteren vroeg het bed uit om in de ochtend kou naar Olympisch Stadion toe te fietsen. Het was daar al redelijk volgelopen met marathon lopers die al om 10:30 moesten starten. Tjemig wat lopen die lui (de wedstrijd renners vooral) hard.

3 kwartier later zijn wij later gestart. Ik vond het best fris, maar tijdens het lopen heb je daar geen last van. Met 3000 man/vrouw een smal parcours afleggen betekend in het begin soms wandelen en langzaam joggen. Na 750 meter heb ik Alex gedag gezegd en ben ik steeds sneller gaan rennen. Elke keer zag weer een gaatje waar ik snel nog even tussen door wilde sprinten zodat ik mijn eigen tempo kon lopen. Maar ja dan liep bijna iemand anders weer op de hielen. Zo ging het bijna voor 4 km’s. En met zo’n manier van rennen, zat ik op kilometer 4 bijna op sprint snelheid. Potdomme dat ging me toch ff wat te hard maar kon niet echt stoppen. Tot op 100 meter voor de streep heb ik achteraf gezien toch wel erg hard gerend. ) De eindtijd was daardoor niet slecht (al zeg ik het zelf): 26min 22 sec.
Mocht ik nog eens gaan rennen (een 10 km ofzo) moet ik het toch echt anders aan gaan pakken. Meer mn rust bewaren, zal maar zeggen. Want anders is de lucht wel erg snel uit mijn lichaam.

Met Alex ging het ook heel goed. Zonder te wandelen en pijn in haar benen heeft ze de 5 km uitgelopen in 33min en een beetje. Ik ben trots op dr.

Nu eerst een kijken hoe mijn benen voelen wanneer de spierpijn is weggetrokken. Dan beslis ik wel of ik hier nog een vervolg aan wil geven.

De rest van de dag nog wel naar de (1/2) marathon bikkels blijven kijken. Daar viel mijn 5km natuurlijk in het niet. Wij vonden het gisteren eigenlijk best koud. Maar van iedere loper die we vandaag en gisteren spraken, kregen we te horen dat het heerlijk weer was. Hier foto’s van de hele dag.

Maandag komt er iemand van Surfdiensten bij ons langs om mij te interviewen voor een stuk in het SURFlicentienieuws. Er zullen zelfs foto’s gemaakt worden. Gelukkig had ik toch al een kapperbezoek geplant, dus ik zal er scherp gekapt op komen te staan. (mits de foto geplaatst zal worden natuurlijk). Nou niet denken dat ik dit hier schrijf als een soort van borstklopperij. Integendeel, ik vind het behoorlijk eng.

In verschillende postings bij blogparty hebben zij en ik het wel eens over het kleedgedrag van de gemiddelde bibliothecaris gehad. Beetje onzin natuurlijk. Maar wanneer we het over imago hebben wordt het toch als onderdeel gezien. ‘Grote’ vraag is dan wat ik maandag aan ga trekken. Want ja,voor een imago-verandering kan ik me beter niet in een kabeltrui en pantalon met bescheiden kleur voor de camera verschijnen. Toch? Ik zelf zit te denken aan mijn Vans-schoenen, spijkerbroek (gewoon blauw) en mijn Young Gods Hoodie.

PS. je nu niet vreselijk aangesproken voelen wanneer je je heel prettig voelt in een kabeltrui en patalon al mag er natuurlijk wel fijn over gediscusieerd worden (over mijn kleding overigens ook) )

Ha, eindelijk weer ff tijd en zin om wat te schrijven.
De afgelopen week ben ik naar 2 mooie optredens geweest.

Afgelopen donderdag speelde in Carrxe9 De Vliegende Panters. De meeste mensen kennen deze jongens vooral van hun legendarisch Dikkie Dik act. Maar ze hebben veel meer in hun mars. Dit programma stond naar mening bol van de muzikaliteit. Zelfs het elkaar voor klootzak uitschelden zat heel ritmisch en melodieus in elkaar. En dan heb ik nog niet eens over de prachtstemmen. Wow.
Voor Alex was het erg grappig dat het begin en het eind bestond uit het preken in het engels on a english way. (Iets te letterlijk vertalen van je Nederlands tot een krom Engels).
Een dBE-score van een 7.5 omdat er toch wel erg mooi gezongen werd.

Zondag moest ik kiezen tussen The Young Gods (een oude liefde van me) en Battles (een ontdekking op LowLands 2007 via 3voor12). Omdat ik The Young Gods al een paar keer heb zien spelen, heb ik de keuze toch maar op Battles laten vallen. En ondanks dat de jonge goden uit Zwiterland vast geweldig zijn geweest, heb ik geen enkel moment spijt gehad van mijn keuze. Wow, het was geweldig.
Battles maakt, tja na lang nadenken ben ik het maar vuige jazzpunk van het dansbare soort gaan noemen. John Steiner van Helmet zit als een beest te drummen terwijl om hem heen 3 gasten met gitaren en de nodige electronica laag op laag over elkaar heen leggen en er een geweldig potje dansbare zooi van maken. Lang geleden zulke spannende muziek gehoord.
Er gebeurt niet bijzonder veel op het toneel maar het is fascinerend om te zien hoe het geheel ontstaat. Volgens mij klinkt geen avond hetzelfde. Kan ook niet, naar mijn mening.
Wanneer je van spannende muziek houdt, ga ze dan een keer kijken. Wel wat gehoorbescherming meenemen wat ze houden wel van een potje volume. )
Leuk was trouwens dat ze voor het concert onopvallend door de zaal liepen alsof de een net van zn moeder kwam, de ander nog ff wat boodschappen had gedaan bij de AH, nummer 3 net uit zijn bed was gestapt in zijn studentenkamer om de hoek en nummer 4 nog even was gaan studeren in de universiteitsbibliotheek. Allen niet te beroerd om hun eigen instrumenten klaar te zetten en in te pluggen. Het einde van het concert was ook gelijk duidelijk, want een van de heren trok zijn rugzak op de rug en liep van het toneel af.
Een dBE score van een 9! Dit wil ik veel vaker zien en horen!!!!

Van de zomer kwam ik er toevallig achter dat David Sylvian weer op tournee was en daarbij 3 keer Nederland aan zou doen, waarvan xe9xe9n keer in de Amsterdamse Rai.

Ik ken David Sylvian al sinds zijn eerste solo LP Brilliant Trees uit 1984. Nogmaals met dank aan Peter Holland (toen nog voor de VARA werkend) die het titelnummer op een dinsdagmiddag draaide. Ik was gelijk verkocht. Vooral het lange instrumentale gedeelte zorgde bij mij voor een warm gevoel van binnen. Voordat ik xfcberhaupt een cd-speler had, had ik al The Weatherbox aanschaft. Wist ik tenminste zeker dat ik alles zowel van vinyl als vanaf CD kon draaien. Van mp3x92s had niemand nog gehoord.

Gisteren was het prettig om zijn warme diepe stem voor de 2e keer live te mogen horen. Samen met zijn broertje Steve Jansen (percussie en apple), Keith Lowe (bas), Takuma Watanabe (toesten en apple) en een onbekende blazer (verschillende soorten saxofonen en klarinet) speelde hij een kleine 2 uur prachtige herfst muziek. Het was een mix van oud en nieuw, waarbij oude nummers als Brilliant Trees en The Ink In The Well in een behoorlijk nieuw jasje waren gestoken. De nieuwe jasjes waren ook mooi hoor, maar als ouwe fan heb je toch een bepaalde voorkeur voor het origineel. Daar ben je tenslotte verliefd op geworden. Maar ik kan me voorstellen dat je als artiest zijnde er een gegeven moment op uitgekeken bent.

De 2 uur waren zo omgevlogen. En omdat de Rai nou niet een gezellige plek is om na te genieten, zijn we maar gelijk naar huis gefietst. Het weer werkte mee want het was rustig, droog en ietwat koel. Een prettige herfstavond met David nog in gedachte.

Een Dappere Bas Evaluatie (dBE)  van 7.5

Dat had hoger kunnen zijn wanneer a) het concert op een mooiere plek had plaats gevonden dan het kille Rai gebouw en b) aangegeven was dat het concert begon om 8 uur en niet dat de deuren pas open gingen om 8 uur. Nu moesten we bij het eerste nummer buiten de zaal blijven wachten en bij het 2e nummer mensen lastig vallen bij het in het donker zoeken naar onze zitplaats.

Hier nog een verhaal van het eerste optreden van deze tour.

Even een update.
Afgelopen woensdag na een lang weekend in Edinburgh de training weer opgepakt. Voor 20 minuten 3min rennen en 1min wandelen. Eindelijk geen pijn in mijn benen. Dat is prettig want ik werd daar een beetje zat van. Na een fikse wandeling afgelopen zaterdag voelde ik mijn kuiten nogal dus was bang dat het lopen alleen maar moeilijker zou gaan. Niet dus! Mooi.

Vrijdag weer naar de sportschool om de achterstand op mijn schema in te lopen. Omdat het woensdag zo goed ging, er gelijk maar een schepje bovenop gedaan. Deze keer 3 keer 5min rennen met daar tussen in 3min wandelen. Ondanks dat ik moe begon, ging ook deze training goed. Ik had alleen mijn schoenen iets te los zitten geloof ik. De rechter achilles is na afloop van de hele training een beetje stijf. Hele training? Jawel. Na het rennen en stretchen ben ik voor 6 minuten nog ff op de roei-machine gaan zitten. Tjemig daar gaat je hard pas van kloppen! Na 3 minuten zat ik al op een hardslag van 160-170. En ik was toch echt niet als een gek aan het trekken aan dat ding. Eens in de week lijkt me dit wel voldoende. )

Vandaag natuurlijk weer naar het eind van de Overtoom. Omdat het vrijdag en woensdag zo goed ging en ik nog steeds een kleine achterstand op mijn trainingsschema heb er weer een schepje extra gedaan. 3x 8min rennen/2min wandelen. Omdat ik aan eind nog maar 400 meter hoefde om de 5km te halen ben ik maar blijven rennen, om daarna nog 3 minuten uit te wandelen. Al met al zox92n 35 aan het rennen/wandelen geweest. Niet slecht. Tenminste zo voelt dat voor mij. Ik heb er nu ook zelf echt vertrouwen in dat ik die 5 km makkelijk binnen de maximale toegestane 40 minuten kan halen. Zelfs met tussendoor wandelen. Al is mijn streven om er zox92n half uur (aan 1 stuk door rennen) over te doen, was ik daar zelf diep van binnen eigenlijk niet zo zeker van. Er is een klein plekje op mijn schenen dat een beetje pijn doet, verder is er niks aan de hand. Volgens mij slechts een ader die al die activiteit niet echt leuk vind. Na wat ijs is dat bijna verdwenen. Dus woensdag kan ik de volgende stap doen. 2x 8 min/1min wandelen nemen om vrijdag de eerste 15 minuten achter elkaar te gaan lopen. Of heeft iemand anders een beter plan? )

Afgelopen donderdag speelde het Deense The Raveonettes in een uitverkochte bovenzaal van Paradiso. Ik ken ze al een tijdje van cd en was erg nieuwsgierig hoe ze hun jaren 50 x91Everly Brothersx92-noise live zouden brengen.

Ik vind hun muziek en teksten zijn een rare contradictie van lieve doowoop muziek en cynische punk waarvan je een glimlach op je gezicht krijgt. Phil Spector komt bij mij ook altijd in gedachten.

Het concert was fijn. Niet spetterend ofzo. Sune Rose Wagner en Sharin Foo werden bij gestaan door een lijkbleke drummer en met wat elektronica dat op de achtergrond meedraaide werd het studiogeluid dicht benaderd. De nieuwe nummers van hun aankomende cd (lust lust lust) klonken ook erg fijn. Soms zelfs kerst-achtig. Maar wanneer ik nog eens naar de teksten ga luisteren, zal het kerstgevoel wel ver te zoeken zal zijn. )

De Dappere Bas Evaluatie (DBE) levert een 7 op.

T is alweer bijna een week geleden en dat klinkt korter dan het voelt. Maar een week geleden zijn wij voor een lang weekend naar Edinburgh gevlogen. Niet alleen voor de gezellige binnenstad, de whisky en de pubs. Nee de hoofdreden was de Rugby World Cup wedstrijd tussen Schotland en Nieuw Zeeland. Deze herfst wordt namelijk het WK Rugby gehouden in Frankrijk. Omdat Frankrijk waarschijnlijk toch een paar stadions te kort komt, waren er 3 wedstrijden in de UK gepland, waarvan Schotland-NZ dus in Edinburgh.

De kaartjes hadden we al voor onze NZ-trip besteld gelijk besloten om er maar een lang weekend van te maken.

De wedstrijd op zich viel een beetje tegen. De All Blacks hebben de blauwe Schotten met 40-0 de oren gewassen. Een hoop toeschouwers (ook ik) hadden stiekem op een nipte zege van de Schotten gehoopt. Dan was het helemaal feest geworden in de stad. En zelfs bij een onverwachts verlies waren de kiwix92s door gestoomd naar de kwart finales. Dus een extra groot feest was niet echt te koste gegaan van de titelkandidaat NZ. Toch? Maar helaas, een verrassing zat er niet.

Buiten de zondag, die in het teken stond van de wedstrijd, hebben we flink kunnen genieten van het mooie weer. Dit betekende veel lopen door de straatjes van het oude centrum en over de flink pukkel (Holyrood Park met zijn Arthursx92seat) midden in de stad. En natuurlijk tussen het kijken en shoppen door whisky proeven.

Hoogtepunten van de trip; – toch de wedstrijd met speciale aandacht voor de haka voor het begin van de wedstrijd, – het bezoek aan Unknown Pleasures (waar prachtig vinyl te koop stond. Voor mezelf heb ik Friendly Fascism van Consolidated gekocht) en – de aanschaf van een fles Auchentoshan van 16 jaar oud in volgepropte Royal Mile Whisky Shop.

Minpunten; een ander hotel dan op de website was beloofd met keiharde bedden.

O ja we hebben ook nog wat fotox92s gemaakt. )

(Underdutchskies 1 en 2 heeft er ook iets over geschreven)

Sinds een paar maanden ben ik lid van de NVB. Eigenlijk alleen om een korting te krijgen op de papieren versie van de Informatie Professional. Alles loopt nog niet helemaal soepel (hoop toch eindelijk een keer de IP te mogen ontvangen), maar dat zal uiteindelijk toch wel goed komen?

In afwachting van mijn eerste IP, ontving ik afgelopen vrijdag wel ongevraagd de Intellectueel Kapitaal en de NVB-krant. Wanneer zulke onverwachte dingen van INHolland bij mij in de brievenbus vallen, spreek altijd van INHolland-spam. Sorry, wanneer ik wat zuur klink, maar ik heb er gewoon een hekel aan wanneer organisaties ongevraagd allerlei papieren toe gaan sturen. Hetzelfde heb ik wanneer je lid wordt van Artis of Natuurmonumenten. Gelijk krijg je er een tijdschrift bij. Ik wil alleen maar lid worden om makkelijk Artis binnen te kunnen lopen! Ik wil niet lezen over dit en dat. Maar helaas ze laten je zelden een keuze.

Afijn. In de NVB-krant werd de NVB-dag aangeprezen (evenals wekelijks op de NEDBIB-lijst. Gaat de inschrijving zo slecht?). Ik moet eigenlijk NVB-Jaarcongres zeggen? Deze keer is 2.0 het codewoord. En gelijk zoekt men de grenzen op, door te spreken over One Giant Leap For Mankind. Ach ja, dan kun je dat natuurlijk weer wat relativeren tijdens het congres. Op zich wel een logische tactiek, anders krijg je nooit een discussie. En een heftige discussie zou wel een leuk zijn. Voor- en juist de tegenstanders wil ik wel een horen. Vanmiddag bij Buitenhof hoorde ik van filosoof Hans Achterhuis dat polarisatie helemaal niet slecht is. Een pittige discussie tussen wij en zij kan juist goed zijn om meer inzicht in jezelf te krijgen. En daarmee zal zo’n discussie ook goed zijn voor de toekomst van de wereld. Want na de Giant Leap zijn er maar weinig ‘leaps’ gevolgd op de maan. Laat ons dat niet overkomen.

Wat is overigens de combi NVB en Persoonlijk Kennismanagement? NVB was toch iets voor en door bibliotheekpersoneel? Vast iemand die het me uit kan leggen.

Vandaag weer het park in. Nu samen met Alex. Zij is al wat verder met haar schema. Omdat het zulk mooi weer was, zijn we samen gaan lopen. En dat is best aardig uitgepakt. Het was 3x 5 min rennen + 3x 3 min wandelen.

Na een warm up van 10 minuten het Vondelpark in en gelijk gaan rennen. Ik was wel even bang dat ik weer mijn onderbenen zou gaan voelen. Dat viel reuze mee. Ik merkte dat wanneer ik mijn benen goed naar achteren zwaaide mijn onderbenen zich ontspanden. Alleen vind ik het nog moeilijk om vol te houden.

Volgens mij ben ik niet de enige die dat vind. Iedereen heeft zo zijn eigen stijl van lopen, waarbij de meeste (volgens mij) net zo’n ‘slechte’ loopstijl hebben als ik.

Ach ja, sinds Alex het internet afschuimt naar informatie of stretchen en kuitproblemen, ben ik er van overtuigd dat ‘lopen/rennen/joggen’ eigen heel ongezond is. Tjemig wat een ellende kun je vinden. Waarom ik het dan toch doe? Omdat voetballen/handballen/tennissen/volleyball niet veel gezonder is. )

Nummer 4 nog maar? Hmm, dan ging het eigenlijk best aardig. Deze keer weer 5x3min hard gelopen met daar tussen in 1 min wandelen. In het begin blijft het toch wel pijn doen in de kuiten naast t scheenbeen. Ondanks een warming up van 10 min. Na een tijdje rennen wordt dat de pijn een stuk minder en aan het eind voel ik het niet meer. Dus ik ga er vanuit dat het gewoon gaat om het wakker schudden van die spieren.

Jammer van dat late trainen is dat ik ook laat ga eten. En daar heb ik eigenlijk een hekel aan. o je zeggen, eet dan eerst en ga dan sporten. Tja, dan is de kans groot dat ik op de bank blijf hangen. )

Zondag de volgende stap richting de 5 km.

Nu op tv de docu van de drummer van The Police, Steward Copeland " everyone stares". Ben erg benieuwd.